Nie jestem lingwistą ani filologiem. Nie pochodzę z rodziny mieszanej, litewsko-polskiej. Urodziłem się w Bydgoszczy, w zachodniej części Polski, gdzie o Litwie wie się mniej więcej tyle, co o Słowenii. Przez pierwsze 19 lat życia moja wiedza o języku litewskim była szczątkowa, choć wiedziałem już o istnieniu bałtyckiej grupy językowej i wiedziałem, że litewski nie jest podobny do rosyjskiego!

Jak to się zatem stało, skąd ten pomysł stworzenia słownika internetowego? Wszystko zaczęło się od tego, że w roku 1998 pojechałem na Łotwę... na letni kurs języka szwedzkiego do Saldus. Kurs był przeznaczony dla studentów z krajów nadbałtyckich i Polski. Już jadąc przez Litwę nie mogłem nie zauważyć tego dziwacznego języka, w którym wiele słów ma końcówkę "-as": autobusas, baras, restoranas. Podobnie było na Łotwie: autobuss, restorans, bars itd. Zapoznałem się z Litwinami uczestniczącymi w kursie - i trafiło do mnie, że własnie o tych naszych sąsiadach bardzo mało wiemy, choć i często ulegamy błędnym przekonaniom. I tak pewnego wieczoru siedzimy sobie z gitarą w kółeczku i każdy naród prezentował repertuar swoich pieśni. Wtedy pierwszy raz usłyszałem "Reikia draugą turėti" ("Trzeba mieć przyjaciela"). Język litewski mnie zaintrygował - więc zacząłem się go uczyć. A pomysł ze słownikiem pojawił się trochę później: po prostu brakowało mi polskojęzycznych podręczników (sam uczyłem się z książki przeznaczonej dla mniejszości rosyjskojęzycznej na Litwie), a słowniki litewskie były trudno dostępne. No więc postanowiłem zapełnić tę lukę.

Języki od zawsze były moją pasją. Choć z wykształcenia jestem ekonomistą, już od 2005 r. udzielam się dodatkowo jako tłumacz języka litewskiego, niemieckiego i rosyjskiego. Obecnie mieszkam i pracuję w Wilnie, a moja obecna praca jest bezpośrednio związana ze współpracą Polski i Litwy.

Krzysztof Kolanowski

( Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. )